Ouma se rystoel

Dit is al tasbare erfstuk wat ek van haar het. Nie ge-erf nie, sommer net gevat.
En dit is baie kosbaar vir my.
Al tasbare herinnering aan haar.
Net die ou rystoel.
My erfstuk.

Vroeg saans het sy haar op die rystoel ingewurm….so 1 meter van die televisie af. Die suikersiekte gogga het haar ogies opgevreet sodat net so 3% sig oorgebly het. Dan moes sy ook eers haar koppie skuins draai omdat sy net op die buitekante van haar retinas nog sig gehad het. Soms was ek bang dat sy haar neus teen die televisie skerm sou stamp, so naby moes sy sit.
Ja, vasgevang voor die TV om al die vroegaand sepies te kon volg.

Sy was baie gelukkig in Huis Stilbaai, maar saans as die skemer begin daal en die nag voeltjies mekaar begin roep, het al die vriendinne na hulle kamers verkas om hulle eensaamheid te gaan opsoek.
Alleen in hulle kamers.
Geen geselsskap, net die televisies.

Saans na werk het ek soms vir my die lekkerste vis en skyfies gekoop en dan aan haar gedink. Dan koop ek sommer ‘n ekstra porsie en neem dit vir haar.
Saggies maak ek dan die voordeur oop en stap na haar televisie hoekie. Ek sien in my geestes oog hoe sy pennetjies regop op die rystoel voor die geselsskap kassie sit om te kyk en luister na haar televisie kamerade se doen en late.

“Waar is ou blinde Mollie dan vanaand? Kyk wat het ek vir haar!!”
Dan draai sy so skuins om na my en haar gelaat straal van blydskap…nie oor die vis en skyfies nie, maar die blydskap om haar skoonseun te sien.

” Ek het vir vir ouma vis gebring! Het blinde Mollie al geeet?”

“Haai my kind. Ek het al maar die vissie gaan ek nie toelaat om baard te kry nie. Kom ons gaan sit daarvoor en eet saam.”

“Ag nee wat ma, kyk jou storie. Ek het sommer hierlangs gekom en ma kom verras”

Vandag besef ek : Sy wou net gesels. Sy het ‘n behoefte gehad om hartsake te gesels. Sy het die eensaamheid saans verguis, veral na oupa se dood. En al moet sy daardie vissie inwurg, maar saam wil sy eet.

Waar het al die heimwee begin….Dit het begin met my tuismaak op die rystoel. Ouma se stoel. Ouma se “comfort zone” stoel.

Vanaand verlang ek na haar. Mis haar.
Sy was spesiaal.
So ook haar rystoel!!

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Laat 'n boodskap

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s